GONG

1b

Η μουσική είναι ένα ακόμα πεδίο διαπάλης.
Αν αυτό δεν το έχει κατά νου ο καθείς που είτε την απολαμβάνει σαν ακροατής, είτε καταπιάνεται με αναλύσεις και κριτική ξεκινάει από λάθος αφετηρία μάλλον… Ακόμα και στα ξεχωριστά είδη της μουσικής η διαπάλη είναι εκεί σε στοιχειώνει και σε «χρεώνει» τρόπον τινά να πείσεις για την ορθότητα της άποψης σου, πράγμα που σε βάθος χρόνου αν έχεις συνέπεια σε κάνει καλύτερο ακροατή τουλάχιστον. Το πράγμα γίνεται ακόμα χειρότερο όταν κανείς μπαίνει στα χωράφια του ηλεκτρικού ήχου αφού οι υποκατηγορίες τείνουν να γίνουν περισσότερες από τα ίδια τα συγκροτήματα. Κάπως έτσι ξεκινάς να ακούς εκεί κάπου στην εφηβεία γενικά και αόριστα rock χωρίς να μπορείς να καταλάβεις την χρησιμότητα του μπασίστα και καταλήγεις κάποια στιγμή να καταλαβαίνεις πως οι Iron Maiden χρωστάνε το ύφος τους στον Steve Harris και πως η εισαγωγή στο Another one Bites the Dust οφείλεται στις χορδές του μπασίστα John Deacon και να εντέλει να αποφασίζεις πως ο Billy Sheehan και ο Jaco Pastorius είναι επιεικώς τεράστιοι μουσικοί.

Όταν αρχίσεις λοιπόν να ξεχωρίζεις τα όργανα που ακούς στοιχειωδώς, μπαίνεις σε άλλες ατραπούς και καταλήγεις εντέλει να οριοθετείς στο περίπου τι θα ακούς συστηματικά οπότε και το κάποτε αόριστο rock της εφηβείας, έγινε για κάποιους από εμάς ψυχεδέλεια,progressive, space rock και διάφορες άλλες υποκατηγορίες που στους περισσότερους φαντάζουν διαφορετικές λέξεις για να περιγράψουν το ίδιο πράγμα. Εκεί λοιπόν μέσα στο πλαίσιο της διαπάλης υπάρχει το βασικό δίπολο Pink Floyd ή Eloy.Από εκεί και μετά το πράγμα μπερδεύει πάρα πολύ με σωρό ονόματα συγκροτημάτων, που σε πολλές περιπτώσεις μετράνε μία μόνο δισκογραφική δουλειά, αλλά για πολλούς αποτελούν διαμάντια της ψυχεδελικής σκηνής. Αν κάπου πάντως υπήρχε μία λίστα με όλα τα ονόματα αυτής της σκηνής το μόνο σίγουρο είναι πως μέσα στην πρώτη πεντάδα θα βρίσκαμε με κεφαλαία φούξια και bold γράμματα το όνομα   GONG.

Η ιδέα των Gong γεννήθηκε στο Παρίσι στα τέλη της δεκαετίας του ’60 από τον Αυστραλό Daevid Allen ο οποίος υπήρξε και συνιδρυτής των Soft Machine, ενός από τα μακροβιότερα μουσικά σχήματα της «σχολής» Canterbury.

soft-machine-robert-wyatt-mike-ratledge-kevin-ayers-daevid-allen-psychedelic-rock-7

Μέχρι το 1967 παρέμενε μέλος των Soft Machine εγκλωβίστηκε όμως στην Γαλλία εξαιτίας κάποιων προβλημάτων με την βίζα του που δεν του επέτρεψαν να επιστρέψει στην Αγγλία όπου και ζούσε. Έτσι μαζί με τον Λονδρέζο καθηγητή της Σορβόννης Gilli Smyth δημιουργούν τους Gong .Μεσολαβεί ο Μάης του ’68 που τους αναγκάζει να φύγουν για την Μαγιόρκα στην οποία οι θρύλοι λένε πως βρήκαν τον σαξοφωνίστα Didier Malherbe να ζει σε μία σπηλιά και τον ενσωμάτωσαν στην σύνθεση του συγκροτήματος που τότε είχε τον Daevid Allen στην κιθάρα τους Gilli Smyth και Ziska Baum στα φωνητικά και τον Loren Standlee στο φλάουτο.Πρώτη δισκογραφική δουλειά κυκλοφορεί από την νεοσύστατη ανεξάρτητη BYG το 1970 και χωρίς την συμμετοχή των Ziska Baum και Loren Standlee. Τίτλος της Magick Brother (BYG Actuel,Charly) και ένα χρόνο μετά ακολουθεί από την ίδια δισκογραφική το Camembert Electrique.

 

Την ίδια χρονιά με το Camembert Electrique το 1971 δηλαδή κυκλοφόρησαν και το soundtrack του Γαλλικού ντοκιμαντέρ Continental Circus το οποίο βγήκε στις οθόνες το 1972. Το όνομα Continental Circus ήταν το όνομα που δόθηκε στους αγώνες ταχύτητας που διεξήγοντο την εποχή και το εν λόγο ντοκιμαντέρ πραγματευόταν την ζωή του Αυστραλού αναβάτη Jack Findlay.

 

Έναν χρόνο αργότερα ακολουθεί το συμβόλαιο με την Virgin και οι ηχογραφήσεις στα περιβόητα Manor Studios και δύο δισκογραφικές δουλειές θα κυκλοφορήσουν το 1973 οι οποίες αποτελούν και τα δύο πρώτα μέρη της τριλογίας Radio Gnome Trilogy που έκανε και τους Gong ευρύτερα γνωστούς και βασίζεται σε ένα είδος μυθολογίας το οποίο είναι δημιούργημα του Daevid Allen καταγεγραμμένο στο βιβλίο Gong Dreaming και με κεντρικό ήρωα τον Zero the Hero .

 

Ο λόγος για το Flying Teapot:Radio Gnome Trilogy, Part 1 το οποίο κυκλοφορεί τον Μάη του 1973 και το Angel’s Egg:Radio Gnome Trilogy, Part 2 που κυκλοφορεί τον Δεκέμβρη της ίδιας χρονιάς.Τεράστια προσθήκη στην τότε σύνθεση του γκρουπ ο πολύ μεγάλος κιθαρίστας Steve Hillage.

 

Τον Οκτώβρη του 1974 κυκλοφορεί και το τρίτο μέρος της τριλογίας με τον τίτλο You:Radio Gnome Trilogy, Part 3 και αυτό από την Virgin records και με τον Steve Hillage για σε ρόλο κεντρικού κιθαρίστα.Ένα άλμπουμ με 4 μακράς διάρκειας ορχηστρικά και 4 αφηγηματικά μέρη αποτελεί στο σύνολο του μία ωδή στην ψυχεδέλεια και τον space ήχο.

 

Δύο χρόνια αργότερα θα ακολουθήσει το εντελώς διαφορετικό για τα δεδομένα των Gong άλμπουμ Shamal. Χωρίς τον ιδρυτή Daevid Allen αυτή τη φορά στην σύνθεση, το άλμπουμ δεν έχει την εκκεντρικότητα που βρίσκουμε σε όλες τις προηγούμενες δουλειές παρόλα αυτά ο Steve Hillage κάνει στην ουσία μία μετάβαση και με την παραγωγή να επιμελείται ο Nick Mason των Pink Floyd το αποτέλεσμα είναι εξαιρετικό αν και πολύ περισσότερο progressive και fusion παρά ψυχεδελικό.

 

Το 1976 ξεκινάει μία νέα εποχή για το συγκρότημα που θα σηματοδοτηθεί από την πρώτη αποκλειστικά instrumental δουλειά των Gong η οποία κατά βάση αποτελεί project του περκασιονίστα Pierre Moerlen και κυκλοφορεί πάντα από την Virgin υπό τον τίτλο Gazeuse!Σχεδόν απόλυτα τζαζ ήχος μακριά από στιχουργικό περιεχόμενο θα επανακυκλοφορήσει με δύο επιπλέον κομμάτια την ίδια χρονιά υπό τον τίτλο όμως Expresso αυτή τη φορά.

Συνεχίζοντας στο Jazz ύφος που έχουν αποκτήσει αφού πλέον επικεφαλής έχει αναλάβει ο Pierre Moerlen δύο χρόνια αργότερα το ’78 θα έρθει και το Expresso II αποτελώντας μία συνέχεια της νέας ηχητικής και πιθανόν λιγότερο εμπορικής σφραγίδας για το συγκρότημα.

Το ’79 η ηγεσία των Gong συνεχίζει να βρίσκεται στο «δημιουργικό έλεος» του Moerlen και έχουμε το επίσης ορχηστρικό Time Is The Key αλλά και το Downwind στο οποίο ο Pierre Moerlen θα αποδείξει πως μπορεί να τα καταφέρει μία χαρά και στα φωνητικά.

Επτά χρόνια αργότερα το 1986 έρχεται το πλέον απογοητευτικό άλμπουμ τους από κάθε άποψη Breakthrough.Αποκομμένο ολότελα από οτιδήποτε είχε να κάνει με τους παλιούς καλούς Gong πασχίζει να προσδιοριστεί αλλά δεν το καταφέρνει. Ανέμπνευστο και επαναλαμβανόμενο είναι από τις δουλειές που πραγματικά θα ήταν καλύτερο να μην έχουν κυκλοφορήσει ποτέ. Αυτοί οι Gong δημιούργημα του Moerlen είναι πιθανόν, περισσότερο «παράλληλοι» ή μία εναλλακτική μορφή του γκρουπ παρά το ίδιο συγκρότημα και πραγματικά είναι αμφίβολο αν θα καταφέρουν ποτέ να καταξιωθούν στην συνείδηση και στην καρδιά των οπαδών του γκρουπ παρόλες τις επιπλέον κυκλοφορίες που θα γίνουν μέσα στη δεκαετία του 90.

 

Επιτέλους όμως μετά από σχεδόν 13 χρόνια απουσίας από τους Gong ο master Allen επιστρέφει και το 1989 κυκλοφορεί το Gongmaison. Πρακτικά, είναι μία προσωπική δουλειά των Daevid Allen και Didier Malherbe αλλά με το πέρασμα των χρόνων άρχισε να θεωρείται τρόπον τινά μέρος της δισκογραφίας του συγκροτήματος.

 

Η επόμενη ολοκληρωμένη δουλειά επίσημα έρχεται το 1992 υπό τον τίτλο Shapeshifter και με τον Deavid Alen να έχει επιστρέψει στην σύνθεση του γκρουπ αλλά χωρίς τον Steve Hillage. Ο δίσκος πραγματεύεται αυτό που πραγματεύονταν σχεδόν όλα τα άλμπουμς των Gong τις περιπέτειες του Zero The Hero.

Δυστυχώς σε αυτό το άλμπουμ ο ήρωας πέθανε αλλά ευτυχώς για αυτόν 8 χρόνια αργότερα (2000) στο άλμπουμ Zero To Infinity μαθαίνουμε πως μετατράπηκε σε έναν σφαιρικό ανδροειδές, τον Zeroid, που με την βοήθεια ενός gongalope το οποίο υποτίθεται πως είναι είδος ζώου ανακαλύπτει τώρα την σοφία κάνοντας Yoga και φτιάχνοντας τσάι. Το έργο φτάνει στην κορύφωση με τον Zeroid να γίνεται ένα με τον αόρατο ναό και να περνάει φίνα παρότι πέθανε και παρότι τόσο τσάι πήγε τσάμπα και παρότι ούτε ήρωας είναι πλέον και στα στερνά του μοιάζει με μπάλα.

Το 2004 ακολουθεί το Acid Motherhood το οποίο αποτελεί και ένας είδος επιστροφής μιας και από τα μέσα των 90’s οι Gong έμοιαζαν να είχουν χάσει ελαφρώς την σπιρτάδα τους. Η συμβολή του Kawabata Makoto στην κιθάρα και του Cotton Casino στα πλήκτρα (μέλη των Acid Mothers Temple ) είναι μεγάλη παρόλα αυτά στο άλμπουμ είναι ξεκάθαρη η σφραγίδα GONG και αποδεικνύει πως 4 δεκαετίες μετά η παρουσία τους και τον 21ο αιώνα είναι επιβεβλημένη.

Δύο χρόνια αργότερα η τριάδα Gilli Smyth, Daevid Allen και ο γιος του Orlando Allen θα μας χαρίσουν τον δίσκο I Am Your Egg.Έχοντας επιστρατεύσει την τραγουδίστρια Clara Quennfranc, τον ντράμερ Sam McClain, με τον Kawabata Makoto στην κιθάρα και καμιά 10αρια ακόμα ανθρώπους ηχογραφούν ξανά και μας χαρίζουν ένα υπέροχο, πλήρες άλμπουμ. Πάντρεμα punk, ψυχεδέλειας, indie και κέλτικων ήχων που δεν χορταίνεις να ακούς και αποδεικνύει πως το πνεύμα συνεργασίας αυτής της τριάδας παράγει απίστευτα πράγματα.

1500x1500sr

Πέντε χρόνια αργότερα το 2009 κυκλοφορούν το άλμπουμ 2032 συνέχεια της μυθοπλασίας γύρω από τον πλανήτη Gong και τους κατοίκους του που έχουν κεφάλια τσαγερού. Η ιστορία λέει πως τελικά το 2032 έρχονται σε επαφή με εμάς τους γήινους και μας διδάσκουν αγάπη ειρήνη και όλα τα συναφή.

Τελευταία δουλειά που κυκλοφόρησαν οι Gong το I See You έρχεται το 2014 είναι ίσως το καλύτερο «τέλος» που θα μπουρούσε να έχει σκεφτεί ο Allen για το παραμύθι που 50 χρόνια γραφόταν στο τετράδιο της μουσικής. Φλάουτα και σαξόφωνα, folk ήχοι ψίθυροι από τον Gilli Smyth και τραγούδι από τον Daevid Allen καταφέρνουν και δημιουργούν μία απίστευτη ηχητική πανδαισία. Ο Allen ψυχανεμισμένος ίσως το τέλος, πριν να αναχωρήσει για τον πλανήτη Gong έβαλε τα δυνατά του και μας χάρισε έναν φοβερό δίσκο. Την απόλυτη μουσική παρακαταθήκη που συμπυκνώνει όλο του, το ταλέντο και μας αναγκάζει να παραδεχτούμε πως οι Gong είναι ίσως οι πιο υποτιμημένες μουσικές παρουσίες του είδους.

Ευσεβής πόθος οι Gong να περάσουν στα χέρια του Orlando Allen εν είδει κληρονομίας μιας και στις 13 Μαρτίου του ’15 ο τεράστιος Daevid Allen καβάλησε το ιπτάμενο τσαγερό και πήγε να συναντήσει τον ήρωα που με τόση μαεστρία έχτισε μέσα από την μουσική του. Φήμες θέλουν τον Kavus Torabi των Knifeworld να αναλαμβάνει τα ηνία αλλά είδομεν.Ο θάνατός του Allen μπορεί να μην σήμανε την διάλυση των Gong, σήμανε όμως το τέλος μίας ολόκληρης εποχής για ένα από τα μεγαλύτερα συγκροτήματα που σφράγισαν με την μουσική τους,τον χώρο της ψυχεδέλειας και του space rock.

12511042_10207838352655138_1136579046_o

Αυτό που σίγουρα πέρα από όλα τα άλλα κατάφερε είναι εμείς που τους αγαπήσαμε να βλέπουμε τσαγερό και να το φανταζόμαστε με έλικες έτοιμο να φύγει από το παράθυρο…

 

από την Cymbaline

Advertisements

2 thoughts on “GONG

  1. Παράθεμα: GONG… « απέραντο γαλάζιο

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s