Η Maria Callas στη Medea του Pier Paolo Pasolini

Ο Παζολίνι είχε μια καταπληκτική ιδέα που μου άρεσε πολύ: υπάρχει μια βάρβαρη Μήδεια και μια ελληνική˙ το όνειρο και η πραγματικότητα. Είναι πολύ πιο μοντέρνο να φτάνεις σταδιακά στην καθαρή τραγωδία, μετά το πρώτο μισό της ταινίας, γιατί έχει γίνει μια πλαισίωση της μυθολογίας και του θρύλου που έχει μεγάλη σημασία. Από την άλλη…