Ο Ανδρέας Ανδριανόπουλος και οι «μαχητές του Αλλάχ»

 Γράφει ο Ίουλιανός

Η Ιστορική μνήμη δεν είναι μουσειακό απόκτημα. Πρέπει να την συγκεκριμενοποιούμε για να μπορέσουμε να την δούμε ως συνειδητοποίηση των πράξεων που συγκροτούν την ιστορία.

Σήμερα η ιδεολογία του νεοαποικισμού σε όλες τις ποικιλόμορφες εκφράσεις της είναι όπλο γερασμένο.

Η ιεραρχική κλίμακα του παγκόσμιου αποικιοκρατικού καπιταλιστικού συστήματος είναι σάπια. Γι αυτό και για να κρατηθεί ο μονοθεϊσμός της αγοράς έχει επινοηθεί ένας καινούργιος αλλά ταυτόχρονα πανάρχαιος εχθρός: Ο Ισλαμισμός. Σιγά-σιγά θα μας πείσουν ότι σήμερα υπάρχει ένας ανελέητος πόλεμος μεταξύ της χριστιανικής και πολιτισμένης Δύσης και του φανατικού και απάνθρωπου Ισλάμ. (Δηλαδή των περιοχών όπου υπάρχουν μεγάλα αποθέματα πετρελαίου ή κοιτάσματα φυσικού αεριού όπως στα Υψίπεδα του Γκολάν στην Συρία).

Προσπαθούν να πείσουν στηριγμένοι σε παρωχημένες και αντιδραστικές ιστορικές προκαταλήψεις και μέσα από αυθαίρετες ιδεοληψίες ότι τα ιδεολογικά, πολιτικά, οικονομικά, στρατιωτικά και τα εταιρικά συμφέροντα όπως και η κατοχύρωση των κερδών, δεν παίζουν κανέναν πρωτεύοντα ρόλο σε αυτήν την μάχη της πολιτισμένης Δύσης.

Ο Ανδρέας Ανδριανόπουλος ο οποίος βγάζει το ψωμάκι του στο μουσουλμανικό Αζερμπαϊτζάν έγγραψε : « (…) Έχετε διαπιστώσει κινητοποιήσεις ή μαζικές διαμαρτυρίες των «μετριοπαθών» μουσουλμάνων για τα αίσχη των φανατικών ομοθρήσκων τους; Είμαστε δυστυχώς τυφλοί στο τι γίνεται γύρω μας.

Όποιος γνωρίζει το Κοράνι ξέρει πως τίποτε από όλα αυτά δεν είναι τυχαίο. Οι πιστοί του Ισλάμ έχουν υποχρέωση κι αποστολή να μετακινούνται σε χώματα που δεν είναι ακόμη μουσουλμανικά ώστε να επιβάλουν σταδιακά την Σαρια (ισλαμικός νόμος). Υπάρχουν δεκάδες ιεροί κανόνες (χαντιντ) που επιβάλλουν την μετανάστευση (Al-Hijra) με στόχο την διάδοση του Ισλάμ και την εγκαθίδρυση του Ισλαμικού κράτους. Δυο από τους φονιάδες αποδείχθηκε πως μέσα στον Οκτώβριο είχαν περάσει σαν πρόσφυγας από τη Λέρο. Τους είχαμε φροντίσει καλά;»

Ας πάμε 25 περίπου χρόνια πίσω.

Το think tank του Ανδρέα Ανδριανόπουλου, με το όνομα Κ.Ι.Π.Α.Ε.Α, κατείχε κεντρικό ρόλο στη διάδοση του φιλελεύθερου θαυμασμού προς τους «μαχητές του Αλλάχ» . Τον Μάρτιο του 1986 ο Ανδριανόπουλος διοργάνωσε Πανευρωπαϊκό Συνέδριο με τίτλο «Ελευθερία στο Αφγανιστάν» όπου στο κλείσιμο του συνεδρίου καταδικάστηκε η «επεκτατική δράση του σοβιετικού ολοκληρωτισμού στο Αφγανιστάν».

Ενώ το μέλος του think tank Κ.Ι.Π.Α.Ε.Α, Κώστας Καραμανλής πρώην πρωθυπουργός, έγραψε:

«Ο οκτάχρονος πόλεμος του Αφγανιστάν αποτέλεσε έκπληξη για τους περισσότερους. Κανείς δεν περίμενε ότι οι Σοβιετικοί θα συναντούσαν ανυπέρβλητες δυσκολίες να επιβάλουν τη θέλησή τους, ούτε ότι οι άοπλοι Αφγανοί θα έδιναν με τόσο πάθος τη ζωή τους σε έναν τελείως άνισο αγώνα. Κι όμως ένας φτωχός, σκληροτράχηλος λαός δε συμβιβάστηκε. Πολέμησε και πολέμησε για την ελευθερία, την αξιοπρέπεια και τις παραδόσεις του. Ο πόλεμος της ντροπής, αλλά και της μεγαλοσύνης του αφγανικού λαού ήταν ίσως το πιο συνταρακτικό γεγονός της δεκαετίας, το τέλος της οποίας διερχόμαστε. Ανάλογη ήταν η μεταχείριση που του επιφυλάχτηκε από τη διεθνή δημοσιότητα. Σε όλα τα μέρη του κόσμου, όπου τα μέσα επικοινωνίας και οι δημοσιογράφοι δεν είναι κατευθυνόμενα, το δράμα του Αφγανιστάν έγινε ευρύτατα γνωστό. Σε όλα τα μέρη του κόσμου, του ελεύθερου, του δημοκρατικού κόσμου, με εξαίρεση την Ελλάδα. Την Ελλάδα της οποίας η κρατική τηλεόραση βάφτισε τους ήρωες της αφγανικής αντίστασης φανατικούς θεοκράτες και ακροδεξιούς μισθοφόρους. Είναι αυτή η επίσημη παραπληροφόρηση που υπονομεύει μακροπρόθεσμα τα θεμέλια της ελληνικής δημοκρατίας»!

Σωστά όλα αυτά. Άλλωστε όπως είπε και σε συνέντευξη του ο Zbigniew Kazimierz Brzezinski στην «Νουβέλ Ομπσερβατέρ» τον ο Γενάρη του 1998: «Τι είναι πιο σημαντικό στην παγκόσμια ιστορία; Οι Ταλιμπάν ή η κατάρρευση της σοβιετικής αυτοκρατορίας; Μερικοί υποκινούμενοι μουσουλμάνοι ή η απελευθέρωση της Κεντρικής Ευρώπης και το τέλος του ψυχρού πολέμου;»

«Στα μέσα του 1998- έγραφε ο Εδουάρδο Γκαλεάνο- ο Λευκός Οίκος ρίχνει ακόμα έναν κακό στο παγκόσμιο προσκήνιο: ακούει στο καλλιτεχνικό όνομα Οσάμα μπιν Λάντεν, είναι ισλαμιστής φονταμενταλιστής, έχει γένια, φοράει τουρμπάνι και στην αγκαλιά του κρατάει και χαϊδεύει ένα τουφέκι. Θα κάνει άραγε καριέρα αυτό το καινούργιο αστέρι; Θα έχει καλές εισπράξεις; Θα τα καταφέρει να γκρεμίσει τα θεμέλια του δυτικού πολιτισμού ή δε θα είναι τίποτα περισσότερο από έναν κομπάρσο; Στα έργα τρόμου ποτέ δεν ξέρεις»

Εδουάρδο Γκαλεάνο

O Ισλαμισμός έτσι κι αλλιώς ήταν χρήσιμος είτε σαν σύμμαχος του Ιμπεριαλισμού τον καιρό που υπήρχε η ΕΣΣΔ -η «Αυτοκρατορία του Κακού» σύμφωνα με την ρήση του Παντοκράτορα Ρέιγκαν- είτε ως αντίπαλος όταν χρειάστηκε ο Ιμπεριαλισμός να γράψει νέα σενάρια ταινιών τρόμου. Οι πρώην σύμμαχοι που ζούσαν από τον προϋπολογισμό του Πενταγώνου, με τα τουρμπάνια τους και τα μούσια τους φάνταζαν φρικτή απειλή και αδιαμφισβήτητη δικαιολογία για να παραμείνει εύπορη η στρατιωτική βιομηχανία.

Τα χρόνια που έρχονται θα είναι χρόνια διεκδικήσεων, καταγγελιών, πάλης, και αντίστασης. Αν είναι και χρόνια ανατροπών θα εξαρτηθεί από την γενναία αντίσταση μας.

Advertisements

One thought on “Ο Ανδρέας Ανδριανόπουλος και οι «μαχητές του Αλλάχ»

  1. Παράθεμα: Ο Ανδρέας Ανδριανόπουλος και οι «μαχητές του Αλλάχ»… « απέραντο γαλάζιο

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s