Margaret Bourke-White

Margaret Bourke-White

Margaret Bourke-White on the roof of Chrysler Building, 1934

“Here in the Dakotas with these farmers, I saw everything in a new light. How could I tell it all in pictures? Here were faces engraved with the very paralysis of despair. These were faces I could not pass by.”

sharecropper-couple

14 Ιούνιου του 1904 και στη ζωή έρχεται μία από της σπουδαιότερες γυναίκες που έχει να παρουσιάσει η σύγχρονη Βαβέλ των ΗΠΑ.Η Maragaret Bourke White γεννιέται στο Μπρόνξ και στη ζωή της δεν θα αποτελέσει ποτέ το κορίτσι της διπλανής πόρτας. Μεγαλώνει στο Bound Brook του New Jersey και ευτυχώς για την ανθρωπότητα οι γονείς της Josef και Minnie, την ωθούν να θέσει ψηλά τον πήχη στη ζωή της. Το 1922 ξεκινάει τις σπουδές στην ερπετολογία, στο Πανεπιστήμιο Columbia της Νέας Υόρκης ενώ παράλληλα αρχίζει να δείχνει ενδιαφέρον για την φωτογραφία. Μετά από αρκετές αλλαγές καταλήγει να αποφοιτήσει από το πανεπιστήμιο Cornell το 1927 ενώ τις φωτογραφικές της γνώσεις, αποκομίζει σπουδάζοντας στο Clarence H. White School of Photography, φοιτήτρια του οποίου υπήρξε και η Dorothea Lange.Την ίδια χρονιά μετακομίζει στο Cliveland του Ohio και ελπίζει στο ξεκίνημα μιας καριέρας.

Τον πρώτο καιρό φωτογραφίζει ουρανοξύστες και γέφυρες του Οχάιο κυρίως για διαφημιστικούς σκοπούς όταν αποφασίζει να κάνει μία στροφή. Ξεκινάει να φωτογραφίζει εργοστάσια. Έχοντας ως παιδί δεχθεί επηρεασμούς καθώς ο πατέρας της υπήρξε σχεδιαστής μηχανών εκτύπωσης, τα εργοστάσια ήταν κάτι που πάντα την γοήτευε. Τον χειμώνα του 1927 μετά από άδεια του ιδιοκτήτη ξεκινάει την φωτογράφιση του Otis Mill.Τα πρώτα έργα της είναι μία πλήρης καταστροφή καθώς αδυνατεί να πετύχει τον φωτισμό. Μετά από πολλές προσπάθειες και δοκιμές ανακαλύπτει πως η χρήση φωτοβολίδων μαγνησίου μπορούσε να δώσει το επιθυμητό αποτέλεσμα. Η χρήση αυτού του υλικού αποτέλεσε εντέλει την υπογραφή της και η δημοσίευση αυτών ακριβώς των φωτογραφιών θα κάνει τον κόσμο να την προσέξει.

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Το 1929 ξεκινάει η συνεργασία της με το περιοδικό Fortune και αποδεικνύεται πως σε μια ανδροκρατούμενη κοινωνία και μάλιστα την περίοδο της μεγάλης κρίσης μία γυναίκα είχε έρθει για να μείνει. Ήταν γενναία, ριψοκίνδυνη, ταλαντούχα και αγαπούσε αυτό που έκανε. Πηγή έμπνευσής της η βαριά βιομηχανία, οι εργάτες γης και η οικονομική κρίση που έπληττε την χώρα των υποτιθέμενων ευκαιριών. Μία φωτογραφία σταθμός είναι αυτή που τράβηξε την νύχτα της 24ης Οκτωβρίου του 1929, της νύχτας που το αμερικάνικο χρηματοπιστωτικό σύστημα μαζί με το όνειρο καταρρέει. Είναι το θησαυροφυλάκιο της Πρώτης Εθνικής Τράπεζας της Βοστώνης.

bwhite1

Στις αρχές της δεκαετίας του ‘30 η Margaret Bourke White μοιράζει τον χρόνο της φωτογραφίζοντας τόσο για το περιοδικό Fortune όσο και για διαφημίσεις. Το 1931 εκδίδει το βιβλίο της Eyes on Russia ενώ έχει ήδη κάνει αρκετά ταξίδια στην ΕΣΣΔ.

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Το 1934 επιστρέφει στην καταγραφική φωτογράφιση. Το περιοδικό Fortune στέλνει την Bourke να φωτογραφίσει τις περιοχές που επλήγησαν περισσότερο από το φαινόμενο Dust Bowl .Η επαφή της Bourke με μία τόσο σκληρή πραγματικότητα είναι πρωτόγνωρη και θα αλλάξει ολόκληρη την κοσμοθεωρία της αλλά και τον τρόπο δουλειάς της. Από εκεί και έπειτα αρχίζει να αρνείται διαφημιστικές δουλειές και οι φωτογραφίες της εκτός από το Fortune φιγουράρουν και στο αριστερό περιοδικό New Masses.

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

To 1936 ξεκινάει η συνεργασία της με τον συγγραφέα Erskine Caldwell για το project «You Have Seen Their Faces». O Caldwell θα μιλούσε με καλλιεργητές του Νότου και η Bourke θα φωτογράφιζε. Το έργο τους όπως ήταν φυσικό δεν έτυχε ευρείας αποδοχής καθώς έδινε μία άλλη οπτική και καταδείκνυε εκτός όλων των άλλων τον βαθειά ριζωμένο ρατσισμό στον Αμερικάνικο Νότο. Η Bourke ήταν άλλωστε μέλος του American Artists’ Congress το οποίο χρηματοδοτούσε καλλιτέχνες που πολεμούσαν τον ανερχόμενο φασισμό στην Ευρώπη ενώ παράλληλα είχε και σφόδρα αντιρατσιστικό χαρακτήρα. Συνδρομήτρια της daily Worker και με συμμετοχή σε αρκετές από τις οργανώσεις του ΚΚ παρότι ουδέποτε υπήρξε μέλος του η Bourke είχε αφήσει να φαίνεται ξεκάθαρα η πολιτική της τοποθέτηση.

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Την ίδια χρονιά αρχίζει να δουλεύει και για το περιοδικό Life στου οποίου το ντεμπούτο η φωτογραφία της, του Fort Peck Dam θα δεσπόζει στο εξώφυλλο. Η εργασία της για την πρώτη έκδοση περιελάμβανε επίσης φωτογραφίες γυναικών της νύχτας πράγμα το οποίο σήκωσε και τον αντίστοιχο σάλο. Το περιοδικό παρόλα αυτά θα ξεπουλήσει μέσα σε ώρες και θα επανεκδοθεί άλλες τρεις φορές!

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Την επόμενη χρονιά οι πλημμύρες του Λούισβιλ στο Κεντάκυ θα δώσουν άλλη μία επιτυχία στην Bourke, η οποία φωτογραφίζει ουρά πλημμυροπαθών που περιμένουν βοήθεια μπροστά από μία τεράστια γιγαντοαφίσα που γράφει “World’s Highest Standard of Living: There’s no way like the American Way!”

92.58_bourke-white_imageprimacy_2340

Το 1939 παντρεύεται τον Caldwell και οι δύο τους θα γίνουν οι μόνοι δυτικοί δημοσιογράφοι στην ΕΣΣΔ την χρονιά εισβολής των Γερμανών στα εδάφη της το 1941. Το ζευγάρι θα περάσει δύο ολόκληρους μήνες στην χώρα φωτογραφίζοντας και αφήνοντας μία μοναδική παρακαταθήκη. Άλλωστε η Bourke είναι η μοναδική που θα μπορέσει να φωτογραφίσει τον Στάλιν κατά την διάρκεια του πολέμου.

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Επιστρέφοντας θα εκδώσουν άλλο ένα έργο το «Say! Is This the USA?» (1942) που στόχο είχε να καταδείξει τις κοινωνικές ανισότητες στην χώρα «ελευθερίας» και των «ίσων δικαιωμάτων» Την ίδια χρονιά η Bourke και ο Caldwell θα χωρίσουν.

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Από το 1942 και έπειτα η Bourke θα δουλέψει ως πολεμική ανταποκρίτρια για το Fortune ενώ παράλληλα θα υπηρετήσει και στην πολεμική Αεροπορία καταλήγοντας να καλύπτει τον 2ο παγκόσμιο πόλεμο από την Νότιο Αφρική καθώς το πλοίο με το οποίο ταξίδευε τορπιλίστηκε και βούλιαξε.

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Η Margaret Bourke White ήταν η πρώτη γυναίκα φωτογράφος που συνόδευσε τα Αμερικάνικα στρατεύματα. Ακολουθώντας την τρίτη μεραρχία του στρατηγού Patton το 1945 είναι παρούσα όταν ο Αμερικάνικος στρατός θα μπει στην Μπούχενβαλντ . Η φρίκη και ο τρόμος θα αποτυπωθούν στο φακό της στοιχειώνοντας την ανθρωπότητα με φωτογραφίες μέσα από το ναζιστικό στρατόπεδο που θα κυκλοφορήσει το περιοδικό Life, τραβώντας την προσοχή τόσο των Αμερικάνων αλλά και της παγκόσμιας κοινής γνώμης.

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Μετά το τέλος του πολέμου η Bourke θα ταξιδέψει στην Ινδία καλύπτοντας φωτογραφικά για 2 χρόνια (1946-1948)σχεδόν όλες τις αλλαγές του κοινωνικοπολιτικού status quo της περιοχής. Θα έχει την ευκαιρία να γίνει ένας από τους ελάχιστους ανθρώπους που τους επετράπη να φωτογραφίσουν τον Gandhi και η φωτογραφία του να υφαίνει στο αδράχτι έγινε από τις πιο γνωστές του Ινδού ηγέτη.

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Επιστρέφοντας στην Αμερική δεν της προκαλεί έκπληξη πως αποτελεί στόχο για το καθεστώς McCarthy, το οποίο αποδείχτηκε πως συνέλεγε στοιχεία για την πολιτική της δράση από το 1930. Η ίδια θα προβεί σε μία αναγκαστική δήλωση πως είναι υπέρ της δημοκρατίας και εναντίον οποιασδήποτε μορφής δικτατορία, αριστερή ή δεξιά. Αυτό θα αποτρέψει την κομητεία να την συλλάβει και να την ανακρίνει. Τις χρονιές που ακολουθούν η φωτογράφος θα αποτυπώσει για ακόμα μία φορά με το φακό της την μήνη του πολέμου ταξιδεύοντας με τον στρατό της Νοτίου Κορέας.

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Τα επόμενα δύο χρόνια θα ταξιδέψει στην Νότιο Αφρική φωτογραφίζοντας το καθεστώς Απαρτχάιντ και τους εργάτες των ορυχείων. Θα αποκτήσει δεσμούς με σημαντικούς άντρες της πολιτικής ζωής της χώρας αλλά και με αρκετούς ακτιβιστές .Θα φωτογραφίσει αρκετούς από αυτούς, ανάμεσα στους οποίους το εξέχον μέλος του Νοτιοαφρικάνικου κομμουνιστικού κόμματος, ο Yusuf Dadoo. Το περιοδικό Life θα κυκλοφορήσει μία έκδοση που θα περιλαμβάνει μία σειρά από 16 συνεχόμενες σελίδες με 5 έγχρωμες και 30 ασπρόμαυρες φωτογραφίες. Κάθε μία από αυτές είναι ένα χαστούκι στο μάγουλο του μέσου λευκού Αμερικάνου αναγνώστη. Αποτυπώνοντας την ανισότητα, την φτώχεια και την κοινωνική αδικία και συνοδευόμενες από σκληρές λεζάντες οι φωτογραφίες αυτές αποτελούν μνημείο αντιρατσισμού. Η Bourke είχε δηλώσει τότε πως «Πρόκειται για ένα απίστευτο σύστημα. Είναι σκληρό και φαύλο και οφείλουμε να το αποκαλύψουμε».

Το σλάιντ απαιτεί την χρήση JavaScript.

Το 1952 η Bourke θα ανακαλύψει πως πάσχει από την νόσο Parkinson και σταδιακά θα αρχίσει να δυσκολεύεται στην χρήση φωτογραφικής μηχανής. Θα αναγκαστεί να αποσυρθεί και να αφοσιωθεί στην συγγραφή της βιογραφίας της για 8 χρόνια η οποία θα κυκλοφορήσει το 1963 με τίτλο «Portrait of Myself»

12181

Αναμφισβήτητα η Bourke υπήρξε μία από τις σπουδαιότερες φωτογράφους του 20ου αιώνα, αποτυπώνοντας πιο εύγλωττα από οποιονδήποτε άλλο τις αντιθέσεις της δυτικής καπιταλιστικής κοινωνίας . Με το έργο της κατόρθωσε να αποδομήσει το Αμερικάνικο όνειρο και να κάνει το πρόβλημα της Νοτίου Αφρικής πρόβλημα ολόκληρης της ανθρωπότητας. Ο φακός της κάμεράς της, συνέλαβε την βαρβαρότητα του ναζισμού, το μεγαλείο της Σοβιετικής βιομηχανίας αλλά και την πραότητα του Gandhi. Η δουλειά της αποτελεί φάρο για τις γενιές φωτογράφων που θα ακολουθήσουν και ο δυναμισμός που επέδειξε σε όλη την πορεία της παράδειγμα για κάθε γυναίκα.Το κλείστρο της ζωής της θα σιγήσει οριστικά το 1971 στο Ντάριεν του Κονέκτικατ.

‘Ερευνα-Κείμενο Cymbaline

Φωτογραφίες Redflecteur

Υ.Γ : Η ομάδα του Redflecteur  έυχεται…Καλή Αγωνιστική Χρονιά

Advertisements

One thought on “Margaret Bourke-White

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s